Autofokus w Sony A7R V – jak połączyć tryb AF, obszar i rozpoznawanie obiektu?

Autofokus Sony A7R V jest bardzo skuteczny, ale nie działa jak jeden automatyczny system, który zawsze domyśla się intencji fotografa. Na rezultat wpływają jednocześnie trzy ustawienia: tryb ostrości, obszar ostrości oraz cel rozpoznawania obiektu. Dopiero ich właściwe połączenie decyduje o tym, czy aparat utrzyma oko fotografowanej osoby, zacznie śledzić psa, czy przeniesie ostrość na kontrastowy element w tle.

To właśnie dlatego samo włączenie wykrywania oka nie rozwiązuje wszystkich problemów. Aparat może prawidłowo rozpoznać twarz, ale nadal ustawić ostrość na innym obiekcie, jeżeli wybrany obszar AF nie obejmuje właściwej osoby. Może też wyświetlać ramkę śledzenia, a zdjęcie pozostanie rozmazane, jeśli czas naświetlania będzie zbyt długi.

W Sony A7R V najlepiej myśleć o autofokusie jak o trzech kolejnych pytaniach:

1. Czy ostrość ma zostać zablokowana, czy stale aktualizowana?
2. W której części kadru aparat może szukać obiektu?
3. Jakiego rodzaju obiekt ma otrzymać priorytet?

Oficjalny przewodnik Sony ILCE-7RM5 opisuje każdą funkcję osobno. Poniżej łączymy je w gotowe zestawy do portretu, ruchu, zwierząt, reportażu oraz fotografii produktowej. Dla lepszego zrozumienia działania autofokusa w Sony A7R V przygotowaliśmy też osobą lekcję wideo w kursie Sony A7RV – Szybki start.

Tryb ostrości: AF-S czy AF-C?

Najpierw zdecyduj, czy odległość między aparatem a obiektem będzie się zmieniać. Nie chodzi wyłącznie o to, czy fotografowany obiekt wygląda na nieruchomy. Wystarczy, że model delikatnie kołysze się podczas portretu albo fotograf pochyla się z aparatem, aby płaszczyzna ostrości przesunęła się o kilka centymetrów.

AF-S: pojedyncze ustawienie ostrości

W trybie AF-S aparat ustawia ostrość po aktywowaniu autofokusa, a następnie ją blokuje. Ten tryb sprawdza się wtedy, gdy aparat i fotografowany obiekt pozostają w stałej odległości.

Typowe zastosowania AF-S:

• architektura fotografowana ze statywu,
• reprodukcje dokumentów i obrazów,
• nieruchomy produkt,
• martwa natura,
• precyzyjne ustawianie ostrości na konkretnym detalu.

AF-S nie jest jednak automatycznie najlepszym wyborem do każdego spokojnego portretu. Przy jasnym obiektywie, na przykład 85 mm f/1.4, nawet niewielki ruch modela może spowodować, że oko znajdzie się poza głębią ostrości. Dlatego również przy pozowanym portrecowaniu często lepiej działa AF-C.

AF-C: ciągła aktualizacja ostrości

W trybie AF-C Sony A7R V aktualizuje ostrość tak długo, jak aktywujesz autofokus. To podstawowy tryb do fotografowania ludzi, zwierząt, reportażu, wydarzeń i wszystkich sytuacji, w których odległość może się zmieniać.

AF-C warto wybrać między innymi wtedy, gdy:

• model idzie w stronę aparatu,
• fotografujesz dzieci,
• osoba obraca głowę lub zmienia pozę,
• zwierzę przemieszcza się po kadrze,
• pracujesz z bardzo małą głębią ostrości,
• sam poruszasz aparatem podczas kadrowania.

W praktyce AF-C może być ustawieniem domyślnym do większości portretów. Nie oznacza to, że aparat bez przerwy „szuka” ostrości. Jeżeli poprawnie rozpozna oko, będzie jedynie korygował ostrość wraz ze zmianą położenia fotografowanej osoby.

AF-A i DMF

AF-A próbuje automatycznie przełączać się między zachowaniem pojedynczym i ciągłym. Może być wygodny podczas spaceru z aparatem, ale jest mniej przewidywalny od świadomego wyboru AF-S lub AF-C. Gdy scena zaczyna się zmieniać, fotograf nie zawsze wie, czy aparat zdążył już uznać obiekt za poruszający się.

DMF łączy autofokus z możliwością ręcznej korekty pierścieniem ostrości. Jest szczególnie użyteczny przy makro, produktach i bardzo precyzyjnych detalach. Aparat może najpierw ustawić ostrość automatycznie, a fotograf następnie przesuwa ją dokładnie na krawędź produktu, źrenicę owada albo oznaczenie na obiektywie.

Zachowanie poszczególnych trybów opisuje oficjalna strona Focus Mode.

Obszar ostrości: ile swobody dać aparatowi?

Tryb AF-C mówi aparatowi, że ostrość ma być aktualizowana. Nie mówi jednak, gdzie aparat ma rozpocząć poszukiwanie obiektu. Za to odpowiada obszar ostrości.

To jeden z najczęściej pomijanych elementów konfiguracji Sony A7R V. Fotograf włącza rozpoznawanie człowieka, pozostawia obszar Wide, a następnie oczekuje, że aparat zawsze wybierze właściwą osobę. W prostym kadrze zwykle tak się stanie. W tłumie, podczas ślubu albo między gałęziami aparat może jednak otrzymać kilka konkurencyjnych celów.

Wide: wygodne, ale nie zawsze przewidywalne

Obszar Wide pozwala aparatowi korzystać z niemal całej powierzchni kadru. Jest skuteczny, gdy:

• w kadrze znajduje się tylko jedna osoba,
• bohater wyraźnie odcina się od tła,
• nie ma innych twarzy ani obiektów na pierwszym planie,
• fotograf musi reagować szybko i nie ma czasu na przesuwanie pola.

Przykład: fotografujesz jedną osobę idącą pustą ulicą. A7R V rozpoznaje sylwetkę, twarz i oko, dlatego Wide może działać bardzo dobrze.

Problem pojawia się, gdy w kadrze jest kilka osób. Aparat może wybrać twarz znajdującą się bliżej, lepiej oświetloną albo bardziej skierowaną w stronę obiektywu. Nie oznacza to awarii autofokusa. System otrzymał po prostu zbyt dużą swobodę.

Zone: najlepszy kompromis w wielu sytuacjach

Zone ogranicza działanie autofokusa do wybranego fragmentu kadru. To bardzo praktyczne ustawienie do reportażu, ślubu, fotografii ulicznej oraz sportu, gdy potrafisz przewidzieć, w której części kadru pojawi się bohater.

Przykład: podczas ceremonii kilka osób stoi obok siebie. Zamiast używać Wide, przesuń strefę na parę młodą. Aparat nadal może rozpoznawać twarz i oko, ale będzie szukał ich przede wszystkim we wskazanym fragmencie kadru.

Zone daje więcej kontroli niż Wide, a jednocześnie nie wymaga tak precyzyjnego prowadzenia pola jak mały punkt Spot.

Spot S, M i L: wybór konkretnego miejsca

Pola Spot pozwalają wskazać dokładny fragment kadru. Różnią się wielkością, dlatego można dobrać je do charakteru fotografowanego obiektu.

• Spot S daje dużą precyzję, ale wymaga dokładnego celowania.
• Spot M jest dobrym kompromisem do detali i produktów.
• Spot L łatwiej utrzymać na poruszającym się obiekcie.

Małe pole nie zawsze oznacza skuteczniejszy autofokus. Przy szybko poruszającej się osobie Spot S może być zbyt trudny do utrzymania na bohaterze. W takiej sytuacji większe pole albo Zone może dać więcej trafionych zdjęć.

Expand Spot: większa tolerancja na błąd

Expand Spot wykorzystuje wybrany punkt, ale może również skorzystać z punktów znajdujących się wokół niego. Przydaje się wtedy, gdy chcesz wskazać dokładne miejsce, ale obiekt nie pozostaje idealnie pod wybranym polem.

To praktyczna opcja między innymi do fotografowania niewielkich zwierząt, detali w ruchu i sytuacji, w których ręczne utrzymanie bardzo małego pola byłoby trudne.

Tracking: rozpocznij śledzenie we właściwym miejscu

Obszary Tracking pozwalają wskazać obiekt, a następnie próbują utrzymać go podczas przemieszczania się po kadrze. Możesz połączyć śledzenie z różnymi wielkościami pola, na przykład Tracking: Spot M albo Tracking: Zone.

Najważniejszy jest moment rozpoczęcia śledzenia. Najpierw umieść pole na właściwym obiekcie, a dopiero potem aktywuj AF. Jeżeli rozpoczniesz śledzenie na kontrastowej barierce znajdującej się przed biegaczem, aparat może konsekwentnie śledzić właśnie barierkę.

Szczegóły dotyczące dostępnych obszarów opisuje oficjalna instrukcja obszaru ostrości.

Rozpoznawanie obiektu: aparat musi wiedzieć, czego szukać

Sony A7R V wykorzystuje osobny układ odpowiedzialny za analizę obrazu i rozpoznawanie obiektów. W przypadku człowieka system nie ogranicza się wyłącznie do szukania oka. Może analizować również głowę, sylwetkę i układ ciała, dzięki czemu łatwiej utrzymuje osobę, która odwraca się bokiem albo na chwilę zasłania twarz.

Nie oznacza to jednak, że aparat zawsze sam wybierze właściwy rodzaj obiektu. Fotograf powinien wskazać odpowiedni cel rozpoznawania. W zależności od fotografowanej sceny może to być między innymi człowiek, zwierzę, ptak, owad, samochód, pociąg lub samolot.

Jeżeli fotografujesz człowieka, a w ustawieniach pozostawisz rozpoznawanie ptaka, autofokus nadal może ustawić ostrość na kontrastowym elemencie. Nie otrzyma jednak właściwego wsparcia przy wykrywaniu twarzy, sylwetki i oka.

Rozpoznawanie nie zastępuje wyboru obszaru AF

Te dwa ustawienia wykonują inne zadania:

• obszar AF określa, gdzie aparat może szukać,
• rozpoznawanie obiektu określa, czego aparat ma szukać.

Przykład: fotografujesz dwie osoby stojące obok siebie. Rozpoznawanie człowieka może wykryć obie twarze. Jeżeli używasz Wide, aparat sam wybierze jedną z nich. Jeżeli zastosujesz Zone lub Tracking: Spot M i umieścisz pole na właściwej osobie, znacznie wyraźniej przekażesz aparatowi swoją intencję.

Opis funkcji znajduje się na stronie Subject Recognition in AF.

Ustawienia autofokusa do portretu jednej osoby

Dobrym zestawem startowym do portretu jest:

• Focus Mode: AF-C,
• Subject Recognition: Human,
• Focus Area: Wide przy czystym tle lub Zone przy bardziej złożonej scenie,
• priorytet: oko fotografowanej osoby.

AF-C warto pozostawić również wtedy, gdy model pozornie stoi nieruchomo. Przy płytkiej głębi ostrości niewielkie przesunięcie głowy może spowodować utratę ostrości. Ciągłe ustawianie pozwala aparatowi korygować położenie płaszczyzny ostrości aż do wykonania zdjęcia.

Wide dobrze działa przy jednej osobie fotografowanej na pustym tle. Gdy w kadrze pojawią się goście, przechodnie, lustra, plakaty z twarzami albo osoby stojące w tle, użyj Zone lub Tracking: Spot M.

Prosty test portretowego AF

Nie oceniaj konfiguracji po jednym zdjęciu. Wykonaj serię składającą się z kilkunastu klatek:

1. model patrzy prosto w obiektyw,
2. obraca głowę w bok,
3. zasłania część twarzy włosami lub dłonią,
4. robi dwa kroki w stronę aparatu,
5. ponownie patrzy w obiektyw.

Następnie sprawdź zdjęcia w powiększeniu. Zwróć uwagę nie tylko na to, czy pojawiła się ramka oka, ale czy rzeczywiście ostra jest źrenica lub okolica tęczówki. Przy bardzo małej głębi ostrości rzęsy mogą wyglądać ostro, mimo że samo oko znajduje się już poza płaszczyzną ostrości.

Ustawienia do grupy osób

Fotografowanie grupy jest innym zadaniem niż portret jednej osoby. Problemem nie jest wyłącznie odnalezienie twarzy, lecz wybór twarzy, która ma otrzymać priorytet.

Dobry punkt wyjścia:

• Focus Mode: AF-C,
• Subject Recognition: Human,
• Focus Area: Zone lub Spot M,
• przysłona: dobrana tak, aby głębia ostrości obejmowała więcej niż jedną osobę.

Nie zakładaj, że wykrywanie wielu twarzy sprawi, iż wszystkie osoby będą ostre. Autofokus ustawia ostrość na określonej odległości. Jeżeli uczestnicy stoją w kilku rzędach, o ostrości całej grupy decydują również przysłona, ogniskowa, odległość od grupy i ustawienie ludzi względem aparatu.

Przy dwóch rzędach często lepiej ustawić ostrość na osobie znajdującej się w pierwszym rzędzie, ale niekoniecznie na osobie stojącej najbliżej aparatu. Następnie trzeba dobrać przysłonę zapewniającą wystarczającą głębię ostrości.

Ustawienia do reportażu i wydarzeń

W reportażu aparat często widzi jednocześnie kilka osób, elementy dekoracji i obiekty na pierwszym planie. Wide bywa wtedy wygodny, ale może zbyt łatwo przełączać priorytet między twarzami.

Praktyczny zestaw startowy:

• Focus Mode: AF-C,
• Subject Recognition: Human,
• Focus Area: Tracking: Zone albo Tracking: Spot M,
• aktywacja AF: spust migawki lub AF-ON, zależnie od przyzwyczajeń.

Podczas wejścia pary młodej możesz ustawić strefę w miejscu, przez które będą przechodzić. Kiedy właściwa osoba znajdzie się w strefie, aktywuj śledzenie i utrzymuj AF podczas całej serii.

Podczas rozmów i reakcji gości mniejszy obszar pomaga uniknąć sytuacji, w której aparat nagle przenosi ostrość na osobę przechodzącą bliżej obiektywu.

Ustawienia do dzieci i dynamicznego ruchu

Dziecko zmienia kierunek szybciej niż dorosły model i często na chwilę odwraca twarz. W takiej sytuacji zbyt małe pole może utrudnić rozpoczęcie śledzenia.

Ustawienia startowe:

• Focus Mode: AF-C,
• Subject Recognition: Human,
• Focus Area: Tracking: Zone lub Tracking: Spot L,
• tryb zdjęć: seria,
• czas naświetlania: odpowiednio krótki do tempa ruchu.

Jeżeli dziecko biegnie w stronę aparatu, nie czekaj z aktywacją autofokusa do momentu naciśnięcia migawki do końca. Najpierw rozpocznij śledzenie, pozwól aparatowi przejąć obiekt, a następnie wykonaj serię.

Gdy ramka podąża za dzieckiem, ale twarz jest rozmazana w kierunku ruchu, problemem prawdopodobnie nie jest autofokus. Najpierw skróć czas naświetlania.

Ustawienia do zwierząt i ptaków

Przy zwierzętach wybór właściwego celu rozpoznawania ma większe znaczenie niż przy prostym portrecie. Aparat powinien otrzymać informację, czy fotografujesz zwierzę, ptaka czy połączoną kategorię, jeżeli jest dostępna w wybranej konfiguracji.

Dobry punkt wyjścia do psa lub kota:

• Focus Mode: AF-C,
• Subject Recognition: Animal lub Animal/Bird,
• Focus Area: Tracking: Zone przy ruchu albo Spot M przy spokojnym zwierzęciu,
• cel: oko zwierzęcia.

Przy ptakach wśród gałęzi Wide może zbyt łatwo wybrać kontrastowe gałęzie znajdujące się przed ptakiem. W takiej sytuacji lepiej użyć Tracking: Spot M lub Tracking: Spot L i rozpocząć śledzenie bezpośrednio na tułowiu albo głowie ptaka.

Nie zawsze trzeba od razu trafić małym polem dokładnie w oko. Wystarczy poprawnie wskazać obiekt. Po rozpoznaniu ptaka aparat może przejąć śledzenie głowy i oka.

Ustawienia do fotografii produktowej i detalu

Przy nieruchomym produkcie szybkość śledzenia ma mniejsze znaczenie niż wybór dokładnego miejsca ostrości. Aparat nie wie, czy fotograf chce pokazać ostre logo, przednią krawędź opakowania, fakturę materiału czy napis znajdujący się z tyłu produktu.

Dobry zestaw startowy:

• Focus Mode: AF-S albo DMF,
• Focus Area: Spot S, Spot M lub Expand Spot,
• Subject Recognition: wyłączone, jeżeli nie jest potrzebne,
• kontrola: powiększenie podglądu.

Przy płytkiej głębi ostrości wybierz punkt, który ma wyglądać na najostrzejszy. Następnie sprawdź go w powiększeniu. W przypadku DMF możesz po automatycznym ustawieniu ostrości skorygować ją pierścieniem obiektywu.

Jeżeli produkt fotografowany ze statywu nadal wygląda nieostro, sprawdź również:

• drgania statywu lub podłoża,
• poruszenie aparatu podczas naciskania spustu,
• ruch produktu wywołany powietrzem,
• zbyt małą głębię ostrości,
• dyfrakcję przy bardzo mocno przymkniętej przysłonie.

Nie każdy brak szczegółowości wynika z błędu autofokusa.

AF-ON i ustawianie ostrości tylnym przyciskiem

Przycisk AF-ON pozwala uruchamiać autofokus niezależnie od spustu migawki. Oficjalny opis funkcji znajduje się na stronie AF On.

W klasycznej konfiguracji połowiczne naciśnięcie spustu uruchamia pomiar światła i autofokus, a pełne naciśnięcie wykonuje zdjęcie. W konfiguracji z tylnym ustawianiem ostrości AF uruchamiasz kciukiem, a spust służy głównie do wykonania zdjęcia.

Takie rozdzielenie może być użyteczne, gdy:

• chcesz rozpocząć śledzenie przed wykonaniem serii,
• często przestajesz ustawiać ostrość, ale nadal robisz zdjęcia,
• pracujesz naprzemiennie ze statycznym i ruchomym obiektem,
• chcesz świadomie kontrolować moment aktywacji AF.

Nie jest to jednak obowiązkowe ulepszenie. Fotograf używający ostrości pod spustem może osiągnąć równie dobre rezultaty. Najważniejsze jest to, aby sposób obsługi był przewidywalny i przećwiczony.

Nie zmieniaj sposobu aktywacji autofokusa bezpośrednio przed ważnym zleceniem. Najpierw przetestuj AF-ON podczas spaceru, prywatnej sesji albo fotografowania codziennych sytuacji.

Ramka na oku nie gwarantuje ostrego zdjęcia

Wyświetlenie ramki oznacza, że aparat rozpoznał określony element i próbuje wykorzystać go podczas ustawiania ostrości. Nie jest to jednak gwarancja, że gotowa fotografia będzie idealnie ostra.

Zdjęcie może nadal być nieostre z kilku powodów:

• czas naświetlania był zbyt długi,
• obiekt wyszedł poza głębię ostrości w momencie wykonania zdjęcia,
• fotograf poruszył aparatem,
• wybrane zostało drugie oko lub inna osoba,
• przeszkoda chwilowo zasłoniła bohatera,
• ramka znajdowała się na twarzy, ale punkt ostrości trafił w okolice rzęs albo włosów.

Dlatego skuteczność AF należy sprawdzać na gotowych zdjęciach, a nie wyłącznie na podstawie ramek widocznych w wizjerze.

Gdy Sony A7R V ustawia ostrość na tle

Jeżeli aparat regularnie wybiera tło, przeprowadź diagnozę w następującej kolejności:

1. Sprawdź obszar AF. Jeżeli używasz Wide, zmień go na Zone albo Tracking: Spot M.
2. Sprawdź cel rozpoznawania. Upewnij się, że wybrany jest właściwy typ obiektu.
3. Rozpocznij śledzenie na bohaterze. Nie aktywuj AF, gdy pole znajduje się na tle.
4. Sprawdź przeszkody. Gałęzie, siatka, szyba i osoby na pierwszym planie mogą przejąć priorytet.
5. Sprawdź wielkość pola. Zbyt małe pole może łatwo zsunąć się z ruchomego obiektu.

W wielu przypadkach rozwiązaniem nie jest zmiana czułości autofokusa ani szukanie ukrytej opcji w menu. Wystarczy ograniczyć obszar, w którym aparat może podejmować decyzję.

Gdy ramka śledzi obiekt, ale zdjęcia są rozmazane

Najpierw sprawdź kierunek rozmycia. Jeżeli wszystkie kontury są przesunięte w jedną stronę, przyczyną prawdopodobnie jest ruch obiektu albo poruszenie aparatu. Autofokus mógł działać poprawnie, ale czas naświetlania był niewystarczający.

Przykładowo osoba idąca spokojnym krokiem może wymagać krótszego czasu niż nieruchomy portret, a biegnące dziecko lub pies jeszcze krótszego. Nie ma jednego czasu odpowiedniego dla każdego rodzaju ruchu, ponieważ znaczenie mają również ogniskowa, kierunek ruchu i odległość od aparatu.

W ustawieniu automatycznych granic czasu pomoże poradnik o Auto ISO i minimalnym czasie w Sony A7R V.

Gdy aparat wybiera niewłaściwą osobę

Przy kilku osobach w kadrze nie polegaj wyłącznie na obszarze Wide. Aparat nie zna znaczenia sceny. Nie wie, która osoba jest panną młodą, prelegentem, solenizantem albo głównym bohaterem reportażu.

Możesz ograniczyć ryzyko na kilka sposobów:

• zmień Wide na Zone,
• przesuń strefę na właściwą osobę,
• uruchom Tracking: Spot M bezpośrednio na bohaterze,
• wskaż osobę dotykiem na ekranie,
• zarejestruj wybraną twarz, jeżeli dana funkcja pasuje do sposobu pracy.

Im bardziej skomplikowany kadr, tym bardziej precyzyjnie trzeba przekazać aparatowi intencję.

Najlepsza konfiguracja AF nie istnieje

Nie ma jednego ustawienia autofokusa, które będzie optymalne do portretu, sportu, makro, ślubu i fotografii ptaków. Wide z rozpoznawaniem człowieka może być bardzo skuteczny podczas portretu jednej osoby, ale za mało precyzyjny w tłumie. Spot S doskonale nadaje się do produktu, ale może być zbyt trudny do utrzymania na biegnącym dziecku.

Lepszym rozwiązaniem jest przygotowanie kilku powtarzalnych zestawów:

• Portret: AF-C, Human, Wide lub Zone.
• Reportaż: AF-C, Human, Tracking: Zone lub Tracking: Spot M.
• Dzieci i ruch: AF-C, Human, Tracking: Zone lub Spot L.
• Zwierzęta: AF-C, właściwy typ rozpoznawania, Tracking: Zone lub Spot M.
• Produkt: AF-S albo DMF, Spot S/M, kontrola w powiększeniu.

Takie zestawy można później przypisać do pamięci aparatu albo przycisków własnych, aby nie przebudowywać menu podczas fotografowania.

Kolejność diagnozy nieostrych zdjęć

Jeżeli zdjęcia nie są ostre, sprawdzaj ustawienia zawsze w tej samej kolejności:

1. Czas naświetlania: czy zdjęcie nie jest poruszone?
2. Tryb ostrości: AF-S do statycznego obiektu czy AF-C do zmieniającej się odległości?
3. Obszar AF: czy obejmował właściwego bohatera?
4. Cel rozpoznawania: czy aparat szukał odpowiedniego rodzaju obiektu?
5. Moment aktywacji AF: czy śledzenie rozpoczęło się na bohaterze, czy na tle?
6. Głębia ostrości: czy przysłona była odpowiednia do sceny?
7. Powtarzalność: czy problem występuje na jednej klatce, czy w całej serii?

Jeżeli aparat zachowuje się nieprzewidywalnie również podczas prostego testu z nieruchomym obiektem i dobrym światłem, sprawdź listę najczęstszych błędów konfiguracji Sony A7R V. Pełną mapę ustawień znajdziesz natomiast w przewodniku po ustawieniach Sony A7R V.

Jak samodzielnie sprawdzić autofokus Sony A7R V?

Zamiast testować wszystkie opcje podczas ważnej sesji, przygotuj trzy krótkie sceny:

1. Nieruchomy detal: AF-S, Spot M, ostrość na konkretnym napisie.
2. Portret: AF-C, Human, Zone, osoba obracająca głowę.
3. Ruch: AF-C, Human lub Animal, Tracking: Zone, obiekt poruszający się w stronę aparatu.

W każdej scenie wykonaj kilkanaście zdjęć. Następnie sprawdź całą serię w powiększeniu. Zwróć uwagę, w którym momencie aparat traci obiekt, czy przenosi ostrość na tło oraz czy problem wynika z AF, czasu naświetlania albo głębi ostrości.

Osoby, które chcą zobaczyć dokładne położenie tych opcji w menu oraz skonfigurować aparat razem z ustawieniami ekspozycji, przyciskami własnymi i trybem filmowym, mogą skorzystać z kursu Sony A7R V – Szybki start.

Najważniejsza zasada jest prosta: nie oczekuj, że aparat odgadnie intencję, której nie przekazałeś ustawieniami. Najpierw wybierz AF-S lub AF-C, potem ogranicz obszar poszukiwania, a na końcu ustaw właściwy cel rozpoznawania. Dopiero takie połączenie pozwala w pełni wykorzystać możliwości autofokusa Sony A7R V.